The Skiofylakis adjectives and Vassilakis to Sfakiotes and the Contract of 1681 in Kavala, research Theo Georgakis

Read emvrithestati research Theodoros Georgakis.

Aν εμβαθύνει και εντρυφήσει ο αναγνώστης στους δύο τόμους ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ, δημιούργημα μοναδικής ιστορικής αξίας του κορυφαίου ιστορικού μας Πάνου Ροντογιάννη, μέσα σ’ αυτούς τους τόμους δεν θα δει απλά την ιστορία του νησιού μας, από αρχαιοτάτων χρόνων , να παρελαύνει μπροστά στα μάτια του, με μοναδική αξιόπιστη μορφή, όπως μόνο ο ανυπέρβλητος Πάνος Ροντογιάννης παρουσιάζει, αλλά, συγχρόνως μπορεί να αλιεύσει, επιμέρους … λεπτομέρειες, που αφορούν συγκεκριμένες περιοχές της Λευκάδος, λεπτομέρειες, που σε πρώτη ανάγνωση, μπορεί να περάσουν απαρατήρητες, αλλά, εμβαθύνοντας κάποιος σ’ αυτές, αντιλαμβάνεται πως, είναι οι αξιοπιστότεροι μάρτυρες, για θέματα που απασχολούν τον Λευκαδίτικο κόσμο του πνεύματος. Αίφνης το θέμα της προέλευσης και της ονομασίας των εφτά χωριών των Σφακιωτών.

Στον πρώτο τόμο του καταπληκτικού ιστορικού πονήματος του Πάνου Ροντογιάννη, ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ 419, καταχωρείται ένα πωλητήριο συμβόλαιο του 1681 (!). Να σημειώσουμε πως, το 1681, υπάρχει ακόμη Τουρκοκρατία στην Λευκάδα, αφού αυτή ελευθερώθηκε το 1684, τρία χρονιά μετά, απ’ τον Ενετό Μοροζίνι. Το συμβόλαιο αυτό καταρτίζεται στον μαχαλά Κάβαλλος των Σφακιωτών, έτσι αποκαλούνταν επί Τουρκοκρατίας στην Λευκάδα τα εφτά χωριά των Σφακιωτών, μαχαλάδες, (Λαζαράτα, Κάβαλλος, Πινακοχώρι, Σπανοχώρι, Ασπρογερακάτα, Πρεμεντικός , Βουνί), μαχαλάδες του μεγάλου χωριού με την γενική ονομασία Σφακιώτες, για την προέλευση και ονομασία των οποίων υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις.

Το περίπτερο στον Κάβαλλο

We believe that the elements of this contract, establish and document the prevailing from centuries and transferred from generation to generation, respect, tradition and the proud self-determination of the people of seven villages, in accordance with which the name is patridonymiki rather appellations . It comes not from Sfakiotes from Sfakia Crete, who arrived in the hinterland of Lefkada, displaced from their occupiers of Crete Venetians on the 15 mediumth αιώνα. Γιατί, μέχρι το 1900, οι σημερινοί Σφακιανοί, ονομάζονταν και αυτοί Σφακιώτες, όπως προκύπτει απ’ τις παρακάτω ιστορικές πηγές: (1. Κ. Σάθα: <<ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΕΛΛΑΣ. ΣΕΛΙΔΑ 363>> 2. Κ. Βοβολίνη: <<Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΣΕΛΙΔΑ 127>>. 3. Κ. Σιμόπουλου: <<ΞΕΝΟΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΣΕΛΙΔΑ 120>>. 4. Γ. Δαλιδάκη: <<ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΝ>>)

Στη ρούγα στο Σπανοχώρι με τη βαρέλα στο κεφάλι

Αυτή ακριβώς την μακραίωνη παράδοση και τον υπερήφανο αυτοπροσδιορισμό, έρχεται, πιστεύουμε, το συμβόλαιο του 1681, να επιβεβαιώσει έτι περισσότερο, όπως θα επιχειρήσουμε να αποδείξουμε παρακάτω. Σ’αυτή μας την προσπάθεια οδηγός θα είναι τα επίθετα που αναφέρονται στο συμβόλαιο και τα οποία αποδεικνύουν με τρόπο αποθεωτικό πως, στους Σφακιώτες, δεν υπάρχουν μόνο τα τρία χαρακτηριστικά Κρητικά επίθετα με κατάληξη σε –ακης, (Γεωργάκης, Κουνιάκης, Καρφάκης), αλλά και τα επίθετα ΣΚΙΟΦΥΛΑΚΗΣ, ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ. Ακόμη. Στα γειτονικά με τους Σφακιώτες χωριά, υπάρχουν, στην Καρυά το ΤΣΟΪΛΑΚΗΣ και στον Αλέξανδρο το ΜΑΡΑΚΗΣ!!! Συνολικά επτά Κρητικά ονόματα σε μια χούφτα γης…

Στο καφενείο στο Πινακοχώρι.

Απλά και εισαγωγικά να απευθύνουμε το καταλυτικό ερώτημα προς τους υποστηρικτές της άλλης άποψης, που μιλά για… κάποια περιοχή με το όνομα Ασφακία, η οποία, μάλιστα κανείς δεν τεκμηριώνει σε ποιο σημείο των Σφακωτών και πότε υπήρξε, απλά την αφήνουν αυθαίρετα να αιωρείται σε διάφορα σημεία! Κοντά στον Αϊ Γιάννη στο Λιβάδι κάποιοι, άλλοι στις Παγωμένες και στα Καρκαμπέτσα του Καβάλλου, άλλοι πάνω απ’ τ’ Ασπρογερακάτα, άλλοι στην περιοχή Κουρκουμέλη στα Λαζαράτα, και άλλοι …όπου τους εξυπηρετεί!!! Στους υποστηρικτές αυτού του δανεικού όρου περί Ασφακίας, <<προϊόν ανάγκης>> τον χαρακτηρίζει και ο Πάνος Ροντογιάννης, (ΤΟΜΟΣ Α. ΣΕΛΙΔΑ 422), θα απευθύνουμε το καταλυτικό, λοιπόν ερώτημα: Πως είναι δυνατόν, σε μια σπιθαμή γης και, μάλιστα εκτός Κρήτης, να υπάρχουν έπτά Κρητικά ονόματα;

Aς προχωρήσουμε όμως στην παρουσίαση του πολυσήμαντου, για τους Σφακιώτες, συμβολαίου και θα ακολουθήσει ο σχολιασμός μας.

THE SHOP.

<< Αντίγραφο μεταφρασμένο στην Ελληνική, 1681 12 Μαίου, με την παρούσα γραφή ομολογούν οι Γιαννούτσος και Γεωργάκης αδελφοί Γεωργάκη, ο Χριστόδουλος Ασπρογέρακας, ο Παναγιώτης Λάζαρης, ο Σταμάτης Λάζαρης, ο Σταμάτης Κατσάνγκας και ο Παναγιώτης Σταματέλος, δημογέροντες του χωριού Σφακιώτες, ότι πουλήσανε στο Στάμο Ζαμπέλη ένα κομμάτι γής στη θέση ΒΑΣΙΛΑΚΗ, κοντά στου Μοσχομπέκιου Ρεσούλι στην Ξυλογαϊδάρα στο Χαρκιά, όπως ευρίσκεται καλό ή κακό (ήμερο ή άγριο) αντί ρεαλίων 8 και ένα cuareto (τέταρτο) και από σήμερα ο ειρημένος Ζαμπέλης μπορεί να είναι κύριος απόλυτος του άνω ειρημένου χωραφιού και οι ειρημένοι δημογέροντες υποχρεούνται να το διατηρούν εσαεί στην παρούσα κατοχή. Οι παρόντες μάρτυρες Ζαφείρης Κατσάνγκας, ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΚΙΟΦΥΛΑΚΗΣ, Σταμάτης της χήρας από το Πινακοχώρι και Παπά-Δημήτριος Πίκολος. >>

Κρασί, κουβέντα και τσιγάρο στο μαγαζί στα Λαζαράτα.

Η μεγαλογράμματη γραφή του επιθέτου ΣΚΙΟΦΥΛΑΚΗΣ και της θέσης <<ΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΑΚΗ>> γίνεται σκοπίμως από εμάς, προκειμένου να καταδείξουμε την σπουδαιότητα του γεγονότος ότι , για πρώτη φορά, έρχεται στο προσκήνιο και τέταρτο, αλλά και πέμπτο Κρητικό επίθετο στους Σφακιώτες, στον Κάβαλλο, τα ΣΚΙΟΦΥΛΑΚΗΣ και ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ, και μάλιστα μέσα στην Τουρκοκρατία, (1681).

Regarding the analysis of the above Museum Shop, after a thorough examination, we are led to the following solidity and indisputable conclusions:

A. Apart from the deaconers of the Sfakiotis mosques mentioned in the shop, Apostolos Skioflakakis, obviously a resident of Kavalos, is among the witnesses. There is no question, no objection from anyone ... So, they are safe for the existence of the fourth Cretan name in Sfakiotes, after the three known adjectives that still exist today: Georgakis, Kouniakis, Karfakis !!! The SKIOFYLAKIS adjective does not exist today, probably from lack of androgenic as there are the other two Kavallisanika adjectives, the PIKOLOS (the priest) and KATSAGKAS, present and they as witnesses in the shop, as there is today the adjective Premetinos , From the Premier of Northern Epirus, an epithet, which gave its name to the homonymous settlement of Sfakiotis! These adjectives have been lost over the centuries, clearly from the lack of masculinity, at some stage.

B. The sale of property Contract is situated STOU VASILAKI << >>. Under other circumstances we would consider that named this place by someone Vassilakis, nicknamed the little name Claus. But a number of factors leads us to the conclusion that for sure, the area got its name from its owner by adjective Vassilakis.

  1. In the book of the former head of the Historical Archive of Lefkada, Helen Grapsa, entitled << GEORGE BARMPARIGOS. PUBLIC NOTARIOS SAINT MAVRA >> on pages 55, 91 and 134, 1709 of, just that twenty years after establishing the contract the crotch, (1681), we see the contractual Stathis Vasilakis !!! In a fact, by these deeds are party to Argiris Papadopoulos from Karya, a neighboring village of Sfakiotes !!!
  2. Στους Σφακιώτες και στην Λευκάδα γενικώτερα στους χρόνους που αναφερόμαστε, αλλά και σήμερα, είναι συνήθης πρακτική, κάποιες τοποθεσίες να προσδιορίζονται αποκλειστικά και μόνο απ’ το επίθετο του ιδιοκτήτη τους και όχι απ’ το μικρό τους όνομα. Λέμε χαρακτηριστικά: <<Στου Καρφάκη>>, περιοχή με δυό τρία σπίτια στο μεσοδιάστημα του δρόμου Λευκάδα – Σφακιώτες, <<Στου Πρεμεντινού>>, αναφερθήκαμε ανωτέρω γι’ αυτή την περίπτωση, <<Στου Καρυώτη>>, όπως είναι το αυθεντικό ιστορικό όνομα του γνωστού χωριού του νησιού και όχι αυτό που επικρατεί κατ΄οικονομίαν σήμερα, το <<Καρυώτες>> στον πληθυντικό. Και ένα σωρό άλλες περιπτώσεις πατριδωνυμικές!!!
  3. The area <<< >> Stoy Vassilakis is still in the crotch, as we assured the veteran rural constable village Nondas Kourtis.

Μετά την παραπάνω πειστική επιχειρηματολογία, πιστεύουμε ότι, γίνεται απόλυτα κατανοητό πως, στον Κάβαλλο και στους Σφακιώτες, υπήρχε και πέμπτο στην σειρά Κρητικής προέλευσης επίθετο, με την χαρακτηριστική κατάληξη σε –ακης, το ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ, επίθετο που και αυτό εξέλειψε στο διάβα των αιώνων, λόγω, προφανέστατα, έλλειψης αρρενογονίας.

Γ. Αθροιστικά, λοιπόν, βλέπουμε στους Σφακιώτες να υπάρχουν, απ’ τα βάθη των αιώνων, πέντε (!) Κρητικής προέλευσης επίθετα με την χαρακτηριστική κατάληξη σε –ακης. Είναι τα επίθετα: Γεωργάκης, Κουνιάκης, Καρφάκης, Σκιοφυλάκης και Βασιλάκης. Σ’ αυτά τα πέντε επίθετα πρέπει να προσθέσουμε, το Κρητικό επίθετο Τσοϊλάκης στη γειτονική με τους Σφακιώτες Καρυά,, το οποίο έρχεται μέσα απ’ την Τουρκοκρατία, όπως καταγράφει ο Πάνος Ροντογιάννης (ΤΟΜΟΣ Α. ΣΕΛΙΔΑ 407), ο οποίος Πάνος Ροντογιάννης, (ΤΟΜΟΣ Α. ΣΕΛΙΔΑ 421),αναφέρει πως, οι εκ Κρήτης προερχόμενοι κάτοικοι των Σφακιωτών, αρχικά πήγαν να μείνουν στην Καρυά, κατά την παράδοση, αλλά δεν έγιναν δεκτοί απ’ τους τότε αυτόχθονες της Καρυάς και αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν και να κατοικήσουν εκεί που βρίσκονται σήμερα οι Σφακιώτες. Ακόμη, στον γειτονικό με τους Σφακιώτες Αλέξανδρο, υπάρχει το επίσης Κρητικό επίθετο Μαράκης, όπως καταγράφεται και αυτός σε Χοτζέτι, που παρουσιάζει ο μέγιστος Πάνος Ροντογιάννης, (ΤΟΜΟΣ Α. ΣΕΛΙΔΑ 452).

Πανηγύρι στην Ανάληψητου Φρυά.

Επομένως. Σ’ έναν μικρό γεωγραφικό χώρο εννέα χωριών, τα οποία βρίσκονται στην ενδοχώρα του νησιού της Λευκάδος το ένα δίπλα στο άλλο, βλέπουμε, απ’ τα βάθη των αιώνων, να υπάρχουν συνολικά επτά (!) επίθετα Κρητικής προέλευσης με την χαρακτηριστική κατάληξη σε –ακης, τα : Γεωργάκης, Κουνιάκης, Καρφάκης, Σκιοφυλάκης, Βασιλάκης, Τσοϊλάκης, Μαράκης!!! Χωρίς να αναφέρουμε εδώ και τα άλλα Κρητικής προέλευσης ονόματα των Σφακιωτών, όπως τα Περάτης και Πετούσης, τα οποία κανείς μέχρι τώρα δεν υπολόγιζε σαν Κρητικά!!! Σε κάποια άλλη μας παρουσίαση θα μιλήσουμε με αδιάσειστα στοιχεία και γι’ αυτά τα δύο τα ονόματα, αλλά και άλλα…

Και το πελώριο ερώτημα, που απορρέει, απ’ την ανωτέρω ντοκουμενταρισμένη ιστορικά και με αδιάσειστα στοιχεία παρουσιασθείσα έρευνά μας, χρησιμοποιώντας τον τεράστιο πυλώνα των επιθέτων, είναι το εξής: Eξακολουθούν, κάποιες πλευρές, να ισχυρίζονται, ΑΚΟΜΗ, πως η ονομασία των Σφακιωτών προέκυψε τοπωνυμικά ή φυτωνυμικά απ΄την ανύπαρκτη και …δάνεια Ασφακία; Και αν επιμένουν, πως εξηγούν αυτό το μοναδικό και αποκλειστικό φαινόμενο και μάλιστα εκτός Κρήτης, να βρίσκονται τόσα χαρακτηριστικά Κρητικά επίθετα σε μόλις μια χούφτα γης;

Η δική μας ιστορική έρευνα, όπως συνοπτικά παρουσιάστηκε ανωτέρω, με ανάλυση μόνο, (και προς το… παρόν), πάνω στα επίθετα των Σφακιωτών, γιατί υπάρχει και μια άλλη εκτεταμένη έρευνά μας, στο βιβλίο μας με τίτλο: <<ΣΦΑΚΙΩΤΕΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ. ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ>>, το οποίο κυκλοφορεί προς το παρόν μόνο ηλεκτρονικά και στο οποίο βιβλίο…πεντακοσίων σελίδων περίπου, παρουσιάζονται και οι άλλες πτυχές της έρευνάς μας, πέραν των επιθέτων, ανατρέχοντας, μάλιστα σε πηγές εκτός Λευκάδος, όπως στα Σφακιά, στην Κεφαλλονιά στην Κέρκυρα και στην Ζάκυνθο, αυτή η δική μας συνολική και τεκμηριωμένη με ιστορικές πηγές και αρχεία έρευνά μας, καταλήγει στο στέρεο συμπέρασμα και στην στέρεη και οριστική πεποίθεση πως οι ΣΦΑΚΙΩΤΕΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ είναι ΠΑΤΡΙΔΩΝΥΜΙΚΟ δημιούργημα!!!

They were created Sfakiotes in mid 15th αιώνα, όταν την Λευκάδα, την Κεφαλλονιά και την Ζάκυνθο κατείχε η Δυναστεία των Τόκκων, (1362 – 1479), από Κρήτες Σφακιώτες, γιατί έτσι αποκαλούνταν μέχρι το 1900 οι σημερινοί Σφακιανοί, όπως με ιστορικές αναφορές αποδείξαμε παραπάνω. Δημιουργήθηκαν, λοιπόν απ’ τους Σφακιώτες (Σφακιανούς) των Χανίων της Κρήτης, που εκδιώχθηκαν, γιατί στασίασαν ανεπιτυχώς κατά των κατακτητών της Κρήτης Ενετών και έφτασαν στα Επτάνησα, Ζάκυνθο και Κεφαλονιά αρχικά και μέσω αυτών και στην Λευκάδα.

Απ’ το 1204, που κατείχαν οι Ενετοί την Κρήτη, υπήρξαν τουλάχιστον δέκα εξεγέρσεις των Σφακιωτών (Σφακιανών) κατά των Ενετών, το 1212, το 1217, το 1273, το 1283, και δύο φονικότατες το 1419, η επονομαζόμενη <<ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΜΑΛΟΥΣΑΣ>> και αυτή του 1470, ο περίφημος <<ΟΡΝΙΘΟΠΟΛΕΜΟΣ>>. Σ’ αυτές τις δύο φονικές αποτυχημένες εξεγέρσεις του 15th αιώνα, οι Ενετοί εξεδίωξαν μεγάλο αριθμό στασιαστών Σφακιωτών, (Σφακιανών) στα Επτάνησα. Την ιστορική αυτή καταγραφή – διαβεβαίωση παρουσιάζει, απ’ την πλευρά της Κρήτης, ο μέγιστος ιστορικός των Σφακίωνν, ο Πάρις Κελαϊδής, ο οποίος, στο δίτομο έργο του, με τίτλο: <<ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΝ>>, στην σελίδα 551, αναφέρει ρητά πως, οι Σφακιώτες Λευκάδος, είναι δημιούργημα των βιαίως υπό των Ενετών εκπατρισθέντων Σφακιωτών (Σφακιανών).

Η φυγή των Σφακιωτών (Σφακιανών) και γενικά Κρητών προς τα Επτάνησα τον 15ο century, is also recorded by Zakynthian Dinos Konomos, in his work "CRETAN IN ZAKYNTHOS", but also by Cephalonitis Gerasimos Pentogalos in his work "REMEDIATION OF THE KEFALONIA FROM CRETES TO THE PRINCIPLES OF 15th AION >>, a book published in the << 4 PICTURESth ΚΡΗΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ>>. Τον 15ο αιώνα τα τρία νησιά, Ζάκυνθο, Κεφαλλονιά και Λευκάδα, κατείχε, όπως προαναφέραμε, η Δυναστεία των Τόκκων, δυναστεία που κατέβαλε εργώδης προσπάθειες να εποικήσει με νέους πληθυσμούς τα τρία νησιά και ειδικότερα την αραιοκατοικημένη Λευκάδα, που μας ενδιαφέρει, προσπάθειες τις οποίες περιγράφει ο Κερκυραίος Σπυρίδων Ασωνίτης στο έργο του <<ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΙΟΝΙΟ ΣΤΟΝ ΟΨΙΜΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ>>. Ο δε Πάνος Ροντογιάννης, (ΤΟΜΟΣ Α. ΣΕΛΙΔΑ 334), αναφέρει, χαρακτηριστικά, πως, επί Τόκκων, υπήρξε ευρείας τάξεως πληθυσμιακή διαστρωμάτωση στην Λευκάδα, η οποία δημιούργησε σχεδόν όλα τα χωριά της, που υπάρχουν και σήμερα, πλην, φυσικά των παράλιων χωριών του Νυδριού, της Νικιάνας, της Λυγιάς και της Βασιλικής, χωριά που δημιουργήθηκαν επιγενέστερα, όταν εξέλειπε στο Ιόνιο ο φόβος και ο τρόμος των πειρατών…