The director of 2 Gymnasium, Nicholas Konidaris, on the operation of the school

school function

Τα φαινόμενα εκφυλισμού που παρατηρούνται στα σχολεία τα τελευταία χρόνια, δεν είναι άσχετα με την πορεία καταστροφής που ακολουθεί η πατρίδα μας τις τελευταίες δεκαετίες, σε όλες τις μορφές του δημόσιου βίου. Πρόκειται για μια πορεία ολέθρου, προς ανάσχεση της οποίας συνετές φωνές ορθοφροσύνης δεν έλειψαν-και δεν λείπουν-, αλλά αυτές δεν εισακούονται από τους ποικιλώνυμους ταγούς μας, κυρίως τους έχοντες το πηδάλιο της κρατικής εξουσίας, επομένως και την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου.

Τα φαινόμενα παρακμής απαντώνται σε όλους τους τομείς της εθνικής ζωής. Μεταξύ αυτών φαίνεται να προεξάρχει το οικονομικό, το οποίο με τη «γεύση» των ήδη ληφθέντων μέτρων από την αρχή της λεγόμενης «κρίσης», φαντάζει οδυνηρότερο. Αλλά αυτό δεν είναι ο πυρήνας του κακού, αφού δεν είναι και η αιτία που προκαλεί το πρόβλημα.

Το πρόβλημα, το κυρίως πρόβλημα, είναι αυτό της παιδείας: Τι είδους παιδεία θέλουμε. Το ζήτημα είναι τεράστιο και δεν μπορεί όχι να εξαντληθεί, αλλά ούτε καν να θιγούν οι βασικές του συνιστώσες μέσα στα όρια του μικρού τούτου πονήματος. Ας αρκεστούμε λοιπόν-και λόγω της συγκυριακής «αταξίας» που προκαλούν οι μαθητικές καταλήψεις-, στα «μικρά ζητήματα» που αφορούν τη λειτουργία του σχολείου, της βασικής δηλαδή μονάδας του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

The school, as we all know, perform educational and social function, especially the multilayered role of the teacher in the classroom (once should be mentioned that role), the teachers' association as a collective decision-making body and the director of the school as coordinator the entire effort.

Επειδή το εκπαιδευτικό έργο είναι μια πολυσύνθετη διαδικασία, απαιτεί μεγάλη και συλλογική προσπάθεια. Γι’ αυτό υπάρχουν θεσμοί υποστηρικτικοί της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μεταξύ άλλων τέτοιοι θεσμοί είναι ο Σύλλογος Γονέων, τα 5μελή και 15μελή συμβούλια των μαθητών. Με αφορμή την επικοινωνία που υπήρξε στη διάρκεια των σε εξέλιξη καταλήψεων, θα εστιάσουμε κυρίως στη λειτουργία και τον ρόλο του Συλλόγου Γονέων και δευτερευόντως στη λειτουργία των μαθητικών συμβουλίων: όχι επειδή ιεραρχούμε ρόλους και αρμοδιότητες, αλλά επειδή θεωρούμε ότι η μοναδική ευθύνη των παιδιών είναι ότι «δέχονται» να προβάλλουν αιτήματα, τα οποία προσβάλλουν τη νοημοσύνη τους και τα οποία επικαλούνται προκειμένου να καταλάβουν ένα δημόσιο κτίριο. Διότι δεν μπορούμε π.χ. να δεχτούμε ότι η τοποθέτηση χαρτιού στις τουαλέτες είναι λόγος κατάληψης. Αλλά η συνέχιση αυτού του ανιαρού διαλόγου προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων μας. Τουλάχιστον όσων διαθέτουμε κοινή λογική. Γιατί κι αυτό είναι ζητούμενο…

The role of parents and the Parents Association is important and can assist the learning process very significantly. Because the school is in need of the presence of the parent, so the child is in need of the presence of a parent at school and of loyal cooperation between them.

The parent registers the child at school, the parent communicates with the Director and the teachers, monitors and informed the attendance, performance and behavior of the student, inform responsible school for issues related to the student and affect behavior at school .

Ο γονιός έχει την ευθύνη και την υποχρέωση έναντι του εαυτού του, τη φυσική υποχρέωση δηλαδή που απορρέει από τον γονεϊκό του ρόλο,και βέβαια ο Σύλλογος Γονέων αποτελεί τη συλλογική έκφραση της άποψης των γονέων των μαθητών για το σχολείο και των σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης που θα πρέπει να αναπτυχθούν, όπως και για τη θετική ή αρνητική στάση του παιδιού απέναντι στο σχολείο και στους εκπαιδευτικούς.

The role of parents is to maintain, preserve and reproduce problems whose solution is already underway or magnify problems whose solution might well be found in a constructive and frank dialogue with the concerned parties.

Δεν μπορεί να διαιωνίζονται καταστάσεις που έχουν φέρει θανάσιμες πληγές στην ελληνική κοινωνία και δεν συντέλεσαν στην αντιμετώπιση καίριων ζητημάτων, που θα μπορούσε να έχουν οδηγηθεί σε πρόσφορες λύσεις.

Nick Konidaris, mathematician, Gymnasium 2 Lefkada, DirectorΜιλάμε ευθαρσώς: Ας αφήσουμε τις κομματικές ταυτότητες έξω από τις αίθουσες διδασκαλίας.

Επίσης θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι το σχολείο είναι από τη φύση του ο πλέον ευαίσθητος κοινωνικός θεσμός. Γι’ αυτό, δεν μπορεί να εγκαλείται ο Διευθυντής από αγανακτισμένο γονέα να ενεργήσει καθ’ υπαγόρευση «αποφάσεων έγκριτων νομικών κύκλων», προκειμένου να εξασφαλίσει εισαγγελική παρέμβαση για τη λειτουργία του Σχολείου. Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί οι «έγκριτοι» δικηγόροι, που συμβουλεύουν με τόση παιδαγωγική ευαισθησία; (Αν βέβαια υπάρχουν και δεν χρησιμοποιούνται για να δυναμιτίσουν περαιτέρω την αναταραχή). Μήπως θα ’πρεπε να συμβουλέψουν και τους γονείς να προσφεύγουν κι αυτοί στον εισαγγελέα, σε κάθε περίπτωση «αταξίας» του παιδιού τους μέσα στην οικογένεια;

Εννοείται ότι ούτε ως αστείο δεν πρέπει να συζητάμε την άποψη της εισαγγελικής παρέμβασης για τη λειτουργία του σχολείου. Το σχολείο διαθέτει τους μηχανισμούς να διασφαλίσει τη λειτουργία του και να θεσπίσει κανόνες για την ολοένα καλύτερη λειτουργία του. Τα παιδιά έχουν γονείς και κηδεμόνες, που έχουν ατομική ευθύνη ο καθένας να φέρει τα παιδιά του στο σχολείο, και σε μακροπρόθεσμη βάση να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους αξιόπιστη στάση απέναντι στο σχολείο. Και ο Σύλλογος Γονέων έχει τη συλλογική ευθύνη για τη δημιουργία συνεκτικής ατμόσφαιρας στις σχέσεις σχολείου-γονέων, για τη διασφάλιση συνθηκών ειλικρινούς επικοινωνίας και διευθέτησης των αναφυόμενων προβλημάτων.

Όσα παραπάνω αναφέρθηκαν ως ανάρμοστες και επικίνδυνες συμπεριφορές, πρέπει να στιγματιστούν, να απομονωθούν και να απομακρυνθούν παντελώς από τον δημόσιο βίο. Όπως προαναφέραμε, δεν είναι ξένες προς αυτές που έχουν συμβάλει στην πορεία καταστροφής που ακολουθεί η πατρίδα μας τις τελευταίες δεκαετίες.

The D / Director 2 Gymnasium

Nicholas Konidaris