Theo Angelopoulos (1935 - 2012) - Four years later, the Kon. D. Arvanitis

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (1935-2012) – Τέσσερα χρόνια μετά…

του Κων. Δ. Αρβανίτη, Διδάκτορα Καρδιολογίας Παν. Αθηνών

Ο μεγαλύτερος ίσως μεταπολεμικός σκηνοθέτης που έβγαλε η Ελλάδα, με μακράν τις περισσότερες διεθνείς διακρίσεις και βραβεία από κάθε άλλον Έλληνα σκηνοθέτη.

The whole of his work is inspired by the experiences of childhood and his youth. He interviewed has said that "the thing that has marked more than anything in my life is the scene that my mother keeps a small child in one hand and the other hand holding my brother, who was younger and we were looking among piles of corpses to find what is of my father. "

Ολες του οι ταινίες είναι πολιτικού περιεχομένου και έχουν να κάνουν με την νεώτερη ελληνική ιστορία, ιδωμένη από μία αριστερή οπτική γωνία.

The visions of a whole people for a better and fairer future, his struggles for the realization of these visions, the successes but above all the disappointments that came and chastened his moral, the resurgence of the hopes and their betrayal are central concepts throughout his life the play.

His heroes, ordinary everyday people, unaware at first, gradually realize that their present is marked by a past often tried to forget it, burying it deep in the depths of the unconscious, to be able to continue their lives.
But this emerges with the slightest excuse and passes in front of them in a cinematic way, explaining them "how" and "why" with regard to today.
The triumph of determinism !!

Ο ΘΙΑΣΟΣ

Αναμφίβολα η σημαντικότερη ταινία του, η ταινία που τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό και τον κατέταξε στο παγκόσμιο πάνθεον των μεγάλων σκηνοθετών, είναι «Ο Θίασος».
It is the 2 part of "historical trilogy" of, with 1 State "Days of 36 'and 3 State" Hunters ".

Presented in 1975 at the Thessaloniki Film Festival, where an audience of all time attendance record, with too many standing spectators crammed into the room, apotheosis film and its actors and literally swept with 7 awards:

– α’ βραβείο καλύτερης ταινίας,
- first Director Award (Theo Angelopoulos)
- first screenplay award (Theo Angelopoulos)
– α’ βραβείο φωτογραφίας, (Γιώργος Αρβανίτης)
– α’ γυναικείου ρόλου, (Ευα Κοταμανίδου)
- Actor (Vangelis Kazan) and
– βραβείο κοινού

Επιπλέον, βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.

Μέσα από μία σύγχρονη αλληγορία του γνωστού μύθου των Ατρειδών, επισκοπείται η Ελληνική Ιστορία από το 1939-1952, δικτατορία Μεταξά, κατοχή, εθνική αντίσταση, δοσιλογισμός, εμφύλιος, επικράτηση των δοσίλογων, ξεπούλημα της Ελλάδας από τους «νικητές» στους δυτικούς εργοδότες τους, των οποίων είναι ιδιοκτησία και τσιφλίκι, ως σήμερα…

The film was to participate officially in the Cannes film festival of 1975, but the first postwar government of Kon / nou Karamanli, a spirit misalodoxias, sought by devious means to prevent this and managed ...

Τελικά, ο «Θίασος» προβλήθηκε ανεπίσημα στο Φεστιβάλ Καννών και έκανε μεγάλη αίσθηση. Επειδή η συμμετοχή ήταν ανεπίσημη δεν ήταν δυνατόν να βραβευτεί με Χρυσό Φοίνικα, πήρε όμως το ειδικό βραβείο «FIPRESCI» της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου, καλύτερης ταινίας!

also awarded at film festivals in London, Berlin, Brussels, Portugal and Japan, and was awarded as the "best film of the decade 1970-1980» to the Critics of Italy.

Επίσης «44η καλύτερη ταινία στην Ιστορία του Παγκόσμιου Κινηματογράφου», από τη Διεθνή Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Αρκεί να παραθέσω τα λόγια ενός άλλου μεγάλου ομότεχνού του, του Νίκου Κούνδουρου:

"Angelopoulos can say that it was a scandal in the Greek film society because too quickly escaped the Greek misery and found to be European and global. This thing did not expect and do not forgive everyone. Angelopoulos, for my own look, took the provincial Greek cinema and went out and made the world. "

Η εμφάνιση του Θόδωρου Αγγελόπουλου στον Ελληνικό Κινηματογράφο ΔΕΝ ήταν τυχαία.

Ήταν η δικαίωση των γνωστών στίχων του μεγάλου Κώστα Βάρναλη, από το ποίημα «Οδηγητής»:

«… δεν είμ’ εγώ σπορά της τύχης
– ο πλαστουργός της νιάς ζωής-
εγώ είμαι τέκνο της ανάγκης
and mature child of wrath ... "

Below some typical scenes from Lefkada of the early 70, which filmed most of 'Troupe'.

See video across the stage at the Santa Maura castle.

12565428_643143085825262_4544403567833161795_n

12573092_643142989158605_8693759803350378225_n

12573203_643143099158594_1767217896647822182_n

12522916_643143115825259_4940357139442802767_n