First Praise Poetry learner pastel Eustace High School Karya

Στο μαθητή του Λυκείου Καρυάς Παστέλη Ευστάθιο απονέμεται ο 1ος Έπαινος για τη συμμετοχή του στον 6ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ποίησης.

Ο Διαγωνισμός έγινε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του ΚΕ΄ Πνευματικού Μαΐου 2015 «Η Πολιτιστική Άνοιξη της Θεσσαλονίκης», που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας.

the student's statement after the announcement of results:

«Με αφορμή την μεγάλη τιμή που μου δόθηκε, να διακριθώ στον διαγωνισμό αυτό, πρωταρχική επιθυμία μου είναι να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους καθηγητές που συνάντησα στα σχολικά μου χρόνια, τα οποία φτάνουν στο τέλος τους, για τις στιγμές που περάσαμε μαζί και τις σχέσεις που αναπτύξαμε, που ξεπερνούν τις σχέσεις δασκάλου – διδασκόμενου, και καταλήγουν σε σχέσεις ζωής, σχέσεις ανθρωπιάς, σχέσεις που σήμερα καθίστανται απαραίτητες στην κοινωνία μας. Κυρίως όμως τους χρωστάω ευγνωμοσύνη, γιατί με δίδαξαν το μεγαλύτερο μάθημα ζωής, την επιμονή και την υπομονή να συνεχίζει κανείς το δρόμο προς το Αγαθό, προς την κατάκτηση των ανώτερων πνευματικών αξιών.

Η σημερινή κοινωνία, με τα όποια λάθη της, έχει ανάγκη από αυτά τα δύο στοιχεία. Έχοντας πίστη στις εσωτερικές μας δυνάμεις, καλούμαστε να αντλήσουμε δύναμη στον καθημερινό αγώνα της ζωής, κάνοντάς τον πιο ανθρώπινο, χαρακτηριστικό που εκλείπει στις μέρες μας…

And let us remember the end of the third words. Seferis:

«Λίγο ακόμα… Να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα…»

It makes our good ...

The poems that were awarded and awarded were:

AS EFFICIENT METHOD

Ένα ποτήρι κρασί, κόκκινο κρασί θαρρείς πως θα τελειώσει μα … αυτό

ολοένα και γεμίζει, κι όσο γεμίζει τόσο νομίζεις πως θα κατακτήσεις τον κόσμο…

Κι όσο το βλέπεις έτσι κόκκινο, τόσες νομίζεις χαρές πως θα ‘χεις στη ζωή σου

But watch out! Do not be fooled.

In Marc death lurks ...

Κάπως έτσι κι’ η νιότη…

Tasting like wine, intoxicating. It adds to your panicking nets.

Δεσμεύει κάθε σου κίνηση με το να μη σου θέτει όρια.

Τα δεσμά σου η ίδια η ελευθερία σου.

Red like life, like the trampling of the land of the youth movement,

τράνταγμα βαθύ ο σταυρωτός χορός τους…

Where to fit the cheer inside four nondescript walls,

σαν της βροχής τις στάλες;

Where can their desire for life fit into a page of acts?

Αυτοί έχουν τον δικό τους Ήλιο οδηγό και το δικό τους φεγγάρι για ελπίδα.

Ανάλαφρα φυσάνε τα πανιά τους για το αύριο, ταξίδι γεμάτο όνειρα κι’ ελπίδες…

That's why I'm telling you! Let's go…

Now that we are still young, now still is time.

Τώρα που το κρασί είναι ακόμα γλυκό, τώρα που τα κύματα είναι μικρά και ακίνδυνα.

Τώρα που ο θάνατος μοιάζει μακρινός, σ’ αυτό το αέναο κυνήγι ψυχών…

Τώρα που ζούμε!

AS THE FLAMES old age

It is also these years suffering on my back ...

Όλο με βαραίνουν και με βαραίνουν…

Τα χέρια μου, δυο ροζιασμένα σύνολα από γραμμές.

Lines that defined my life, lines that I set myself with my actions ...

Remember that once promised you that we will stay forever young and beautiful?

Ψέματα σου είπα… Για την ακρίβεια, ψέματα κατά το ήμισυ…

Η νεότητα μας εγκατέλειψε εδώ και καιρό…

We fooled, tricked us ...

It made us think that we will stay forever on the throne.

A majestic throne, but, yet fake ...

Μας πέταξε στα Τάρταρα των γηρατειών και μας άφησε εκεί για το υπόλοιπο της ζωής μας…

But, the beauty remained intact ...

Όπως ακριβώς την πρώτη εκείνη μέρα,

τη μέρα που τα μάτια της καρδιάς μας πετάριζαν χτυπημένα από έρωτα και θαυμασμό…

κάτι ανάλαφρο τότε σ’ είχε πλανέψει… Θυμάσαι;

Αυτή η ομορφιά, η ψυχική , αυτή ακόμα βασιλεύει όπως η αυγή στο ρυτιδιασμένο πρόσωπό μου,

σ’ ένα αέναο κύκλο της αιώνιας καλαισθησίας του χαρακτήρα μας…

Πάρε με! Πήγαινέ με στ’ ακρογιάλι, να δω τα χρόνια μου να βασιλεύουν αντάμα με τον ήλιο…

And there, beneath the shingles n 'Drop tired my existence,

να μπορώ ν’ αγναντεύω της ψυχής μου το γιορτάσι παρέα με τα σύννεφα,

που με το παιγνίδισμά τους σκεπάζουνε την κτήση .

Aπό ‘κει ν’ αποχαιρετήσω τα γεράματα, να νιώσω εκείνη τη νεότητα την πρώτη… τη στερνή…

Στο άκουσμα της πρώτης σάλπιγγας…